Merve OZBAS

Yaptığım kombinleri," kombinler " başlığı altında yayınlayacağım... açık renk bir gömlek h&m  üzerine sütlü kahverenginde bir uzun saplı çanta;  pull and bear alta klasik bol kesimli mom jeans; pull and bear beline siyah renk bir kemer; Bershka geçişli pembe kahve tonları bir şal; stradivarius Zara sezonluk pardesü siyah trend kumaş bot; stradivarius

Pembe Sonbahardan kışa doğru geçişte trend olan renklerden biri olarak karşımıza çıkıyor. Pembenin birbirinden güzel halleri ve ton geçişleri bizi bizden alıyor. Bu geçişlerde ve tasarımlarda en çok gözümüze çarpan detayların bir kısmını sizin için derledik. Öncelikle yazdan beri devam eden inci bu kış da görmeye devam edeceğiz. Dış giyimden ayakkabılara kadar inci detaylara bulanmak mümkün… Pelüş mantolar soğuk kış gününde bizi sıcacık tutacak gibi görünüyor, dış giyimde ve aksesuarlarda pelüş kullanımı oldukça yaygın. Fiyonk terlik detayları geçiş ikliminde kendinden çok söz ettirecek gibi, bu kış da geçtiğimiz kış gibi kadife kumaşlar ile bizi karşılayan müthiş elbiseler, pantolonlar var. Yaza damga vuran volanları atlayamayız elbette,  trikoların ön kısmında, kol manşetinde, omuzlarda, değişik şekillerde karşımıza çıkıyor. Saten kumaşlar ile işlenmiş veya ham deri ceketleri kullanırsanız eşsiz kombinler oluşturarak farklı bir tarz elde etmiş olursunuz.  Zara 399....

Uzun uzun zaman önce açtığım blogumu bir fırsat bularak içerik doldurmaya başlıyorum.... Hazır mısınız? Artık kendime yeni soluk katmak hem de burayı renklendirmek için düzenli olarak yazacağım. Aylık olarak yazı yazdığım Aysha dergisinde yayınlanan yazılarım. Kendimin oluşturduğu Kombinler. Kendi fikirlerim dahilinde sanat, sosyal yaşam, hayat, duygular, ve insanlıklarımız hakkında biriktirdiklerimi yazmak istiyorum. Ve sizlerle bunu paylaşmak... 2018'e yavaş yavaş adımlar ile yaklaştığımız şu sıralarda böyle bir adım atmanın mutluluğu yaşıyorum. Artık başlasın.....

Ulu bir çınar dile geliyor… Bir ağaç ki gövdesi heybetli, kökleri toprağa öyle bir bağlanmış ki yeşil çimenlerin üzerinden fışkıracak gibi kalın gövdeye doğru birleşir. Bir gövde oyukları inceden kalına ilerlemekte iyice baktıkça iç kısmı görünüyor. Dalları göğe öyle bir yükselmiş sanki elleri sema’dan bir şeyleri çekip içine alırcasına uzamakta, bu kadar heybetli bir çınar ağacının konuşlandığı yer Çanakkale’nin en tepesinde göğe en yakın bir yerdir. Ve ağacın bir yanı boğaza doğru bakmakta, diğer yanı ise Anadolu’ya doğru süzülmekte, bu çınar ağacı ortadan ikiye yarılmış dün ki Çanakkale boğaz harbi ile bugün ki Anadolu’yu anlatıp; Ecdada bir tını, bir ses, bir yakarış, bir dua yollamaktadır. Çanakkale’ nin en tepesinden güneşi izlerim. Baharın gelişi ile canlanırım, doğaya yeşil dallarım ile göz kırparım. Her sabah yoldan geçenler uzanır gövdeme gölgemde bir mola verip akar giderler zamanın içine… Bir sabah yine güneş ile aynı anda uyandım. Çanakkale boğazında gemiler,...

Bir kelebeğin ömrü kadar kısa hayat… Her gün renk renk çiçeklere konarım, bin bir çeşittir. Her biri üzerinde süzülürüm, günün sıcaklığıyla denizin parlayan mavisi eşliğinde başlarım günüme, en tepede parlayan güneş ışığı hiç eksilmez, günümü aydınlatır, renklerimin ortaya çıkmasını sağlar, bana hayat verir, kısacık ömrü olan bir ‘Kelebek’ olsam bile  güne hep böle başlarım Akdeniz kıyılarında… Rengimi her vakit konduğum portakal ağaçlarından aldım, güneş ise hep tepemde benim parlamamı sağlar, ovalarda, dağlarda, yollarda, tepelerde, engebeli arazilerde süzülürüm. Bazen konarım bir çocuğun başına, bazen bir köşede izlerim insanları, meyve bahçelerinden üzümlerin içine dalıp, en uça kadar uçabildiğim kadar uçarım, bazen rüzgar ile yarış yaparım, estiği portakal ağaçların yapraklarında, denizin uğultusunda bütün olur yaşarım… Huzuru koklamak için rüzgar ile dalıp Akdeniz’de süzülen garip bir Kelebekken birden bu yaşamın benden yavaş yavaş alınacağını ve sona doğru son çırp...

Lider Gençlik 3.dönem Edebiyat kampını gerçekleştirdiğimiz Kahramanmaraşta’ki   güzellikleri kalemim ile yansıtmaya çalıştım... Kampımızı başlangıcı ile bitişi arasındaki sığdırabileceğim bir kıstas niteliğindedir. Fotoğrafın bulunduğu tarihi mekan’ın adı ‘Yeşil göz’… Yeşil ile mavi arasında kalmış bir renk ahengi eşliğinde derinlere doğru süzülüyorsunuz. İçerisine dökülen yapraklar su ile temas etmiş olsalar bile henüz ıslanmamışlar  ve henüz suyun derinliklerine inmemişlerdir. Bizim kampımız da bu görsel tadında   bir güzellik ile başladı… Kamp boyunca Edebiyat hudutlarında her birimiz sallandık… Konuştuk, tartıştık, farklı sesleri dinledik, düşüncelere katıldık, konuşmacılardan istifade ettik, duyduğumuz bir ‘söz’ hemen bir proje fikrine dönüştü. Bazı tabirler ’Evet öylede olabilir’ dedirtti. Başka gözler gördük, başka serüvenlere kulak verdik, başka başka diyarlara yol aldık… Sanki hepimiz bir denizin içindeydik, kimimiz en mavi, kimimiz en yeşil h...

Bir parçanız yolda kalmış gibi adımlarınızı atarsınız; yürüyüşler ya hızlıdır ya da yavaştır. Ama gideceğiniz yolu bildikten sonra geride kalanlar çok da mühim değildir. Birde yolların bitiminde tekrar başa döneceğiniz belleğinizde oluştuysa bu gidişlerin çok da bir önemi olmadan geçer gidersiniz. Yolun sonunu bilmeden sadece adım atmakla mükellef olduğum canım şehrim İstanbul’dan üniversite hayatını yaşamak için bir başka şehre gidiyorum. Yolda yeni göreceğim gözlerin pırıltısı ışıldarken, yeni ufuklara, hayallere ortak olma duygusu da heyecanlandırır oldu beni. Yolculuk süresince geçilen karanlık, sarp dağların ardından gözümü açıp yol boyunca süzülen tabelaları, yol işaret sinyalizasyonlarını, km’lerin yazılı olduğu levhaları, şehir isimlerini seyre durdum. Her yolun kıyısında köşesinde ‘U’ dönüşünün olduğu levhadaki ‘İSTANBUL’ yazısı bir duş etkisi yaratırcasına birden beynimde şimşeklerin çakmasına neden oldu. Yol ilerledikçe ben tabelalardan, İstanbul’dan, geride bıraktıkla...